Met mijn ouders ging ik vroeger elk jaar naar de camping in Frankrijk. Soms gingen we voor de afwisseling naar Italië. Ik was geen kampeerfan. Vreselijk vond ik het in die kleine caravan! Gelukkig hadden we een wc’tje in de mini-badkamer en hoefde ik niet met een wc-rol onder mijn arm richting toiletgebouw. ’s Avonds werden we lek gestoken door muggen en omringd door insecten. Ik wilde daar weg! Nog steeds doe je me geen plezier met kampeervakanties.

Toch hadden deze vakanties iets waardoor ik niet kon wachten tot we gingen. Elk jaar stond er een nieuwe locatie op de planning; Frankrijk en Italië zijn groot. Zodra we in een dorpje of stadje aankwamen, racete ik direct naar de dichtstbijzijnde kiosk. Tijdschriften, boeken, notitieboekjes: ik was in een walhalla! Uren kon ik hier doorbrengen. Mijn ouders, broertje en zus hadden vaak al heel wat rondjes gelopen voordat ze er echt genoeg van hadden. Ze wilden naar het zwembad. Ik moest nú mee. Mijn vakantie kon al niet meer stuk.

Van al die plekken nam ik iets mee. Nu, jaren later, ligt mijn kast vol met inspiratie uit Frankrijk, Italië en alle andere plekken waar ik inmiddels ben geweest. Papier, daar kan echt niets tegenop. Het heeft iets blijvends. Ik houd van de geur, het gevoel dat het me geeft, het ritselen tussen mijn vingers. Uren kan ik blijven bladeren, lezen en fantaseren.

Jaren later kan ik nog steeds genieten van dat ene prachtig vormgegeven magazine, dat aangrijpende boek of dat unieke notitieboekje met goud omlijnde pagina’s. Het zijn blijvende inspiratiebronnen. Ik kan niet wachten om weer een kiosk of een lokale boekhandel te bezoeken en daar de schatten te verzamelen die leiden tot inspiratie voor schrijfsels, gedichten en artikelen.

Wat zijn de parels uit het verleden waardoor jij doet wat je doet?